Oh mon dieu

13 Νοεμβρίου λίγο μετά τις 22:00

Κατακλύστηκαν οι ειδησεογραφικές ιστοσελίδες, τα κοινωνικά μέσα δικτύωσης, τα ραδιόφωνα, τα κανάλια, από ενημερώσεις σχετικά με το πολλαπλό τρομοκρατικό χτύπημα στο Παρίσι.

3 γρήγορες σκέψεις με διαπέρασαν

1. Κακόμοιροι αθώοι πολίτες που θυσιάστηκαν στο βωμό της πολιτικής
2. Κακόμοιροι πρόσφυγες που θα φορτωθούν τις ειδεχθείς τρομοκρατικές πράξεις
3. Η Ευρώπη ξεκινά άτυπα τον Γ' Παγκόσμιο Πόλεμο ενάντια σε έναν εχθρό που τα καθεστώτα της δημιούργησαν

Στις ώρες που πέρασαν δεν σχολίασα, δεν πήρα μέρος σε καμία συζήτηση και δεν εξέφρασα καμία σκέψη.
Ήθελα πρώτα να αφουγκραστώ την νοοτροπία των Ελλήνων και κατόπιν των Ευρωπαίων.

Να πω, πως κανένα hashtag #prayforParis και καμία εικόνα μετατροπής με την Γαλλική σημαία στο προφίλ μας, δεν θα απαλύνει και ούτε θα βοηθήσει τον Γαλλικό λαό, και όσους πενθούν τον χαμό, αθώων πολιτών.
Βγείτε επιτέλους από τον φανταστικό ψηφιακό κόσμο και αφουγκραστείτε από κοντά τα όσα συμβαίνουν.

Πάμε τώρα να πιάσουμε ένα μεγάλο μέρος των Ελλήνων, που ήταν λες και περίμεναν στη γωνία να συμβεί κάτι τέτοιο για να εκτοξεύσουν ένα δριμύ κατηγορώ στο προσφυγικό θέμα.

Το αν υπάρχει μεγάλη ροή προσφύγων; Ναι υπάρχει.

Το αν ανάμεσα τους υπάρχουν άνθρωποι με απώτερο σκοπό την τρομοκρατία; Ναι υπάρχουν.

Το αν υπάρχει έλλειψη ελέγχου της ροής μεταναστών και ταυτοποίηση τους; Ναι υπάρχει.

Το αν υπάρχει λόγος ανησυχίας μετά και τα γεγονότα της Γαλλίας; Ναι υπάρχει.

Το αν υπάρχει λόγος να κλείσουμε τα σύνορα και να καταδικάσουμε σε θάνατο όσους φεύγουν από τον πόλεμο της Συρίας; ΦΥΣΙΚΑ ΚΑΙ ΟΧΙ.

Δεν πρέπει να υπάρξει διαπραγμάτευση επί του θέματος.

Η χτεσινή τρομοκρατική επίθεση στη Γαλλία, δεν οργανώθηκε από κανέναν μετανάστη των τελευταίων 6 μηνών.
Δεν οργανώθηκε από κανέναν πρόσφυγα που ακόμη δεν έχει καταλήξει στη χώρα προορισμού του.

Η χτεσινή τρομοκρατική επίθεση, πραγματοποιήθηκε από μέλη του Ισλαμικού κράτους, που το οργάνωναν ίσως και 2 χρόνια.
Το αν στο κύμα μεταναστών υπάρχουν άτομα του ISIS που θα ενωθούν με τα παρακλάδια που έχουν δημιουργηθεί ανά την Ευρώπη, αυτό δεν το αμφισβητούμε.

Τι μπορεί να γίνει;

Μα φυσικά ένας πιο σωστός έλεγχος. Αρκεί βέβαια να υπάρξει η θέληση, και όχι οι κατευθυνόμενες εντολές από άνωθεν, που ΔΕΝ επιθυμούν τον σωστό έλεγχο των μεταναστών, ώστε να μην αποκαλυφθούν ποιοι ανήκουν στον ISIS. Διότι με αυτόν τον τρόπο και με το να επιτρέπονται τρομοκρατικά χτυπήματα, το μόνο που θα επιτευχθεί θα είναι μία πολλαπλή επιδρομή όλων των χωρών που ανήκουν στο ΝΑΤΟ, ενάντια των χωρών που ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ αποτελούν βάση του ISIS. Και αυτός είναι και ο σκοπός τους.

Πολλοί διαδίδουν πως απειλήθηκε και η Ελλάδα από το Ισλαμικό Κράτος.
Δεν είδα πουθενά κάτι τέτοιο, αλλά ακόμη και να συμβεί, που είναι το περίεργο;
Κομμάτι της Ευρώπης δεν είμαστε;

Ο Γ' Παγκόσμιος Πόλεμος.
Λυπάμαι αλλά αν τεθεί σε ισχύ κάτι τέτοιο, δεν θα είναι πόλεμος εδαφικών κατακτήσεων σε πρώτη φάση, αλλά θρησκευτικής υπεροψίας.
Χιλιάδες χρόνια, οι θρησκείες ανά τον κόσμο, ξεκινούσαν πολέμους, βανδαλισμούς, δολοφονίες.

Τα πιστεύω έγιναν μέσο επιβολής, και σε όποιον αντιστάθηκε, ήταν ο δήμιος του.
Το Ισλαμικό κράτος, τυφλωμένο από τη θρησκεία του, δεν θα σταματήσει μέχρι να επιβάλλει τα πιστεύω του.
Δεν θεωρούμαστε καλύτεροι όμως.
Ο Χριστιανισμός ανά τα έτη υπήρξε ακριβώς το αντίθετο από τις διδαχές του. Υπήρξε το αδερφάκι του σημερινού Ισλαμικού Κράτους.

Μέχρι και σήμερα οι μεγαλύτερες σφαγές έγιναν στο όνομα κάποιας θρησκείας ή κάποιου Θεού.

Μια πληγή που κάποτε πρέπει να γιατρευτεί.

Η Γαλλία έκλεισε τα σύνορα της και επέβαλε στρατιωτικό νόμο.
Θα ακολουθήσει Αγγλία, Γερμανία και πιθανότατα και η Ιταλία.

Ο χρόνος μετρά αντίστροφα. Ή θα ενωθούν οι πολιτικοί και θα προσπαθήσουν να διαχωρίσουν το καλό από το κακό, ή μέχρι τον Μάιο του 2016 ο χάρτης των χωρών θα αρχίσει να αλλοιώνεται, και οι ισορροπίες θα αλλάξουν σε κάκιστο βαθμό.

Η τρομοκρατία χτύπησε την πόρτα της Ευρώπης, μπήκε μέσα και επιβλήθηκε δια της μεθόδου της τρομοκράτησης.
Αν η διαδικασία έχει χωριστεί σε φάσεις, αυτή πιστεύω ήταν η 1η φάση.
Η 2η φάση θα έχει ως αποτέλεσμα να χτυπηθούν πολλαπλά σημεία και αυτή τη φορά άνθρωποι σε καίριες θέσεις.

Αν το δούμε ως "παιχνίδι" στρατηγικής, αυτό που θα τρομάξει τον εχθρό, είναι να του δείξεις πως μπορείς να επιτεθείς σε σημεία που πονάς.

Ας ελπίσουμε πως δεν θα χάσουμε την ανθρωπιά μας, εν μέσω του φόβου που δημιουργείται.

Εργοδοσία εν Ελλάδι

Δεν ξέρω καν τον λόγο για τον οποίο ξεκίνησα να γράφω.

Απλά μου γεννήθηκε η επιθυμία να εξωτερικεύσω τα όσα σκέφτομαι και τα όσα με ενόχλησαν κατά την διάρκεια της ημέρας.

Χωρίς κανέναν ιδιαίτερο λόγο. Απλά για να αποκαταστήσω το δίκαιο μέσα μου και να παρασύρω και εσένα που διαβάζεις να αποδεχθείς την άσχημη πραγματικότητα και να προσπαθήσεις για το καλύτερο. Ίσως έτσι με βοηθήσεις και εσύ να γίνω καλύτερος.

Ας μην αναλωνόμαστε όμως ασκόπως σε μία υπερφλύαρη εισαγωγή.

Ποιο είναι το πρόβλημα μου;

Η εργοδοσία του έτους 2015 σε ένα κράτος, που ονομάζεται Ελλάδα.

Όντας κάτοικος Θεσσαλονίκης, ιδιοκτήτης 2 καταστημάτων με διαφορετική δραστηριότητα μεταξύ τους. Πρώην ιδιοκτήτης ξενοδοχειακής μονάδας. Υπεύθυνος προσωπικού σε 2 επιχειρήσεις. Και επί των πλείστων, υπάλληλος σε διάφορες επιχειρήσεις. Μου προκαλεί απίστευτη εντύπωση το εξής:

Οι εργοδότες που φέρονται με τον πιο ειδεχθή τρόπο στους υπαλλήλους τους, έχουν υπάρξει ποτέ υπάλληλοι; Έχουν αντιληφθεί το μέγεθος της ευθύνης τους απέναντι στους υπαλλήλους;

Τρίτη 27 Οκτωβρίου περί πρωινής ώρας κατευθύνομαι για κάποιες εξωτερικές εργασίες στο κέντρο της Θεσσαλονίκης.
Περνάω έξω από ένα κατάστημα εστίασης, και ακούω φωνές. Προφασιζόμενος πως μιλάω στο κινητό μου, στέκομαι σε μικρή απόσταση από το κατάστημα, και ρίχνω κλεφτές ματιές.
Το μαγαζί είχε έναν σεβαστό αριθμό πελατών.
Ο ιδιοκτήτης λοιπόν, θεώρησε φρόνιμο μπροστά στους πελάτες, να παρατηρήσει την υπάλληλο του με άκομψο τρόπο, καθότι φαίνεται να υπέπεσε στο ολέθριο σφάλμα του να μην εξυπηρετήσει πρώτα τα τραπέζια όπου κάθισαν οι πελάτες, αλλά να εξυπηρετήσει τους πελάτες που επιθυμούσαν Take-Away.
Άκουσα εκφράσεις όπως:
- Στραβωμάρα έχεις και δεν τους βλέπεις;
- Απορώ 2 μήνες εδώ τι σκατά έχεις μάθει
- Χέστηκα το τι έκρινες εσύ σωστό
- Εφόσον σε πληρώνω, θα κάνεις ο,τι σου λέω εγώ. Χτυπάω νταούλι και χορεύεις.

Πολιτισμός made in Greece.

5 πελάτες απλά σηκώθηκαν και έφυγαν. Οι υπόλοιποι έμειναν να εξυπηρετηθούν. Κάπου υπάρχει πρόβλημα.
Δεν ενισχύεις καμία επιχείρηση που δεν σέβεται εσένα ως πελάτη και κατά 2ον το ανθρώπινο δυναμικό του, που αποτελεί την βάση λειτουργίας της επιχείρησης.

Αυτή ήταν μία άτυπη εισαγωγή με προσδιορισμό του τι θα ακολουθήσει.

Είμαι 31 ετών. Πρώτο μου μέλημα όπου και αν εργάστηκα, ήταν η κατανόηση των αναγκών μίας επιχείρησης. Να προσπαθήσω να αποδώσω το 100% και να αφήσω την εργοδοσία ικανοποιημένη.
Το επόμενο βήμα μου, ήταν πάντα να προσπαθώ να είμαι "εντάξει" με τους συναδέλφους μου και να αναπτύξω έναν δεσμό εμπιστοσύνης.
Νομίζω όποιος καταφέρει αυτά τα 2, τότε θα έχει καταφέρει να βρει τη συνταγή της επιτυχίας, ώστε κάθε μέρα να πηγαίνει χαρούμενος για δουλειά, και όχι αγχωμένος για το τι τον περιμένει.

Ας περάσουμε όμως στη σκοπιά της εργοδοσίας.

Οι κανόνες είναι απλοί.

Στήνεις την επιχείρηση
Ενσωματώνεις τις υπηρεσίες σου
Δίνεις την εταιρική ταυτότητα
Καλείς δίπλα σου ανθρώπους ικανούς να στηρίξουν το εγχείρημα σου

Ως εδώ όλα καλά.

Ή μήπως όχι; Ξαφνικά η επιχείρηση σου, αναδεικνύεται σε έναν οργανισμό που αποτελείται από μία ομάδα ανθρώπων. Η επιχείρηση σου αποκτά τα βασικά της εργαλεία.

Ναι λοιπόν, είτε θέλεις να το δεχτείς ή όχι, η επιχείρηση σου, μόλις απέκτησε κάποιες βασικές απαιτήσεις.

Ακρογωνιαίος λίθος των απαιτήσεων; Η σωστή συμπεριφορά μεταξύ εργοδότη και υπαλλήλου. Η αμερόληπτη κατεύθυνση και διαχείριση του προσωπικού. Και οι σχέσεις που θα προσφέρουν και θα αναδείξουν μία θετική αύρα που θα μεταλαμπαδεύσει και στους επισκέπτες της επιχείρησης σας.

Αρκετά όμως με τις γενικευμένες αερολογίες.

Πάμε πιο στοχευμένα...

Εργοδότης

Η οντότητα που δημιουργεί τις θέσεις εργασίας, με σκοπό το κέρδος και την ανάδειξη του.

Θα μιλήσω για μένα προσωπικά.

Πάντα ήμουν της άποψης πως οφείλω στους τομείς που έχω οριστεί ως εργοδότης, οι γνώσεις μου να είναι σε επίπεδο τέτοιο που να μπορεί να τις μεταφέρει στον ίδιο βαθμό και στους υπαλλήλους του.
Πάντα ο εργοδότης οφείλει να θέτει εαυτόν στη θέση του υπαλλήλου για να κατανοήσει τις αρνητικές και θετικές επιπτώσεις μίας πράξης στην οποία θέλει να προβεί.
Ο εργοδότης οφείλει να σέβεται το προσωπικό του και να μην το βλέπει ως μία άμορφη μάζα έμψυχου υλικού που εκτελεί διαταγές υπό την απειλή απόλυσης ή διαπόμπευσης.
Η πάσα ειλικρίνεια απέναντι στο προσωπικό θα εκτιμηθεί, ακόμη και αν κάποιες αποφάσεις είναι οδυνηρές απέναντι στο προσωπικό.
Το επίπεδο παρατηρήσεων καθώς και ο τόνος, η χροιά, ο τόπος και το χρονικό σημείο που θα πραγματοποιηθούν ρυθμίζουν τις σχέσεις μεταξύ εργοδότη και υπαλλήλου.
Η απαξίωση ενός υπαλλήλου, πάντα πρέπει να ανήκει στα "ΜΗ" του χαρακτήρα σου.
Η εμψύχωση του προσωπικού καθώς και η δυναμική παρουσία σου δίπλα του, αναδεικνύει την υπεροχή σου ως άνθρωπο και θα σου αποδώσει εν βάθος καιρού τα απαιτούμενα, καθώς επίσης και τα θετικά σχόλια των υπαλλήλων σου.
Η οικονομική διαχείριση των υπαλλήλων οφείλει ΠΑΝΤΑ να στηρίζεται στην αξιοκρατία. Σαφώς και θα υπάρξουν προβλήματα, καθότι το κράτος απουσιάζει από οποιαδήποτε προσπάθεια ενίσχυσης που χρειάζεσαι, αλλά αυτό δεν θα πρέπει ποτέ να αποτελέσει δικαιολογία στα χείλη σου, καθότι εκεί να ξέρεις θα φανείς αδύναμος.


Έχοντας μόλις 1 μήνα που ξεκίνησα και πάλι να ασχολούμαι με το χώρο της εστίασης, και έχοντας δει το προσωπικό που απασχολώ, σε στιγμές πίεσης και έντασης, αυτό που κατανόησα είναι το εξής:

Το προσωπικό μου εργάστηκε πολύ πιο άνετα παρόλο που πιέστηκε σε αρκετές φάσεις, τη στιγμή που απουσίασε η έντονη πίεση μου από την πλευρά του εργοδότη.
Πάντα ο εργοδότης σε στιγμές πίεσης έχει 2 επιλογές.
- Να πιέσει περισσότερο αναμένοντας καλύτερα αποτελέσματα, κάτι το οποίο θα συμβεί 1 στις 19 φορές
- Να αποδεχθεί την πίεση του προσωπικού του, να την προσαρμόσει και να εξωτερικεύσει τις λύσεις προς το προσωπικό. Όταν σε έναν πιεσμένο υπάλληλο του δώσεις μία έτοιμη λύση ή ακόμη καλύτερα, του εξηγήσεις πως είσαι εκεί να λύσετε μαζί το πρόβλημα, ο υπάλληλος αυτός, απλά θα καταφέρει να προσαρμόσει και να μετατρέψει το άγχος σε ενέργεια που θα αποδώσει επάνω στους στόχους και υποχρεώσεις που έχει εκείνη την στιγμή.

Ο εργοδότης δεν οφείλει μόνο να πληρώνει το προσωπικό του.
Έχει πλήθος υποχρεώσεων και μερικές από αυτές είναι:

- Εκμάθηση και καθοδήγηση προσωπικού
- Δημιουργία ιδανικών συνθηκών για εργασία
- Να δημιουργήσει έναν αναπόσπαστο κρίκο μεταξύ του προσωπικού
- Να θέσει της βάσεις ώστε το προσωπικό να μην νιώσει πως απειλείται από εξωγενείς παράγοντες.

Η λίστα σαφώς και είναι μεγαλύτερη, αλλά αυτές οι 4 προτάσεις νομίζω υπερθεματίζουν την όποια αναγκαιότητα για την σωστή λειτουργία μίας επιχείρησης.

Σε ο,τι αφορά τις άκομψες συμπεριφορές ή ακόμη χειρότερα τις προσβλητικές συμπεριφορές.

Οποιοσδήποτε εργοδότης προσβάλλει τον υπάλληλο του, τότε αυτομάτως συμβαίνουν 2 πράγματα.

Είτε ο εργοδότης αυτός δεν έχει ιδέα της πλευράς του υπαλλήλου, ή ο εργοδότης αυτός θεωρεί τον εαυτό του κάτι σαν Θεό, λόγω των ηνίων που έχει στην επιχείρηση.

Μάντεψε κάτι φίλε μου. Δεν είσαι τίποτα.

Είσαι ένας ακόμη πιθανός επισκέπτης στις Δημόσιες υπηρεσίες για παύση δραστηριότητας της επιχείρησης, διότι τα νέα πλέον μαθαίνονται πολύ γρήγορα, και ο κόσμος έχει κρίση. Και όταν θα σε κρίνει, θα το έχεις χάσει το παιχνίδι.

Δεν νοούμαι να προσβάλλω το προσωπικό μου, πόσο δε να αμφισβητήσω την υπόσταση του ως άνθρωπο.
Οποιοδήποτε θέμα απασχολήσει τον εργοδότη που έχει να κάνει με την αμφισβήτηση του υπαλλήλου του, οφείλει να γίνει σε πολιτισμένο επίπεδο και εν απουσία τρίτων προσώπων.

Ο υπάλληλος πρέπει να αισθάνεται εν ενεργεία στέλεχος της εκάστοτε επιχείρησης.
Οι ιδέες του. Οι προτροπές του. Οι αντιρρήσεις του. Οι προθέσεις του. Οφείλουν να εισακουστούν και να μην παρακαμφθούν σε καμία των περιπτώσεων.

Ο υπάλληλος είναι για σένα φίλε μου εργοδότη ένα σενάριο μάρκετινγκ. Είναι στη διακριτική σου ευχέρεια ο τρόπος που θα τον διαχειριστείς.

Να θυμάστε πάντα το εξής.

Το πιο πετυχημένο μάρκετινγκ δεν είναι αυτό που υπάρχει κατασπατάληση πόρων.
Το πιο πετυχημένο μάρκετινγκ είναι αυτό που ο κόσμος θα σε διαφημίσει, δίχως να τον υποβάλλεις καν στη διαδικασία να ρωτήσει για σένα. Απλά θα ενδιαφερθεί και θα μάθει.


Καλό βράδυ αγαπητέ μου αναγνώστη...

Και θυμήσου ΠΑΝΤΑ...

Δεν υπάρχει επιτυχημένος εργοδότης δίχως να έχει προϋπάρξει ως πετυχημένος υπάλληλος.
Δεν υπάρχει επιτυχημένος ιατρός, δίχως να έχει προϋπάρξει φοιτητής της ιατρικής.