Περί δημιουργίας Relocating Camp στο Δήμο Δέλτα

Κύριο θέμα των ημερών που απασχολεί τους δημότες στο Δήμο Δέλτα και πέριξ περιοχώντο  Hotspot Relocation Camp στο στρατόπεδο Αναγνωστοπούλου – 1090 το οποίο βρίσκεται σε μία σχετικά υποβαθμισμένη περιοχή της Δυτικής Θεσσαλονίκης αλλά εδραιώνεται μεταξύ Διαβατών-Ωραιοκάστρου-Σίνδου και ανήκει στο Δήμο Δέλτα, δημαρχίας του Κου Φωτόπουλου.

Επιγραμματικά να αναφέρω τα εξής:

1. Οι εργασίες στο χώρο του στρατοπέδου έχουν ξεκινήσει τον Αύγουστο του 2015, και η πρόταση για χρήση του ως Hotspot είχε γίνει γνωστή από τον Ιούλιο του 2015.
2. Ο Δήμαρχος Δέλτα Κος Φωτόπουλος τον Σεπτέμβριο σε ανακοίνωση του και τοποθέτηση του, ανέφερε την πραγματοποίηση εργασιών εντός του στρατοπέδου αναφέροντας δε πως έγιναν εν αγνοία του.
3. Το θέμα μέχρι και την Παρασκευή 5 Φεβρουαρίου 2016 δεν είχε λάβει διαστάσεις, αποδεικνύοντας την κωλυσιεργία στην οποία υπέπεσε ο Δήμος Δέλτα, οι δημοτικοί φορείς και οι ενεργοί πολίτες του Δήμου Δέλτα και των λοιπών Δήμων στα πέριξ.
4. Αν και με καθυστέρηση αρκετών μηνών οι πρώτες αντιδράσεις έγιναν γνωστές και μάλιστα με αυξημένη ένταση από μεγάλη μερίδα κατοίκων.
5. Η περιοχή των Διαβατών αν μιλήσουμε με όρους αξιολόγησης τραπεζών, θεωρείται την παρούσα στιγμή Grade CCC για πολλούς λόγους.
   α. Φυλακές Διαβατών
   β. Διυλιστήρια ΕΚΟ
   γ. Καταυλισμοί Αθίγγανων
   δ. Κακή οδική υποδομή
   ε. Κάκιστη πράσινη υποδομή
   ζ. Ελλειπή αστυνόμευση


Οπότε ας αναλύσουμε την απόφαση αυτή που πάρθηκε αυθαίρετα από το κυβερνητικό επιτελείο και τον Υπουργό Αμύνης Panos Kammenos δίχως να έχει προηγηθεί αξιολόγηση του Δήμου και της ευρύτερης περιοχής και εν αγνοία των όσων προβλημάτων υφίστανται ούτως ή άλλως στην περιοχή.

Υπάρχει κατανόηση ως προς το προσφυγικό και τα ανθρώπινα δικαιώματα για μία νέα ζωή μακρυά από πολέμους, όταν και εφόσον στο όνομα αυτών, δεν υπάρχει καταπάτηση των ατομικών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων για τους κατοίκους και πολίτες χωρών και πόλεων.
Είναι ανεπίτρεπτο επί σειράς ετών, όλες οι δημοτικές παρατάξεις που ανέλαβαν την δημαρχία και την νομαρχία σε αυτή την πόλη να έχουν αδιαφορήσει για το δικαίωμα στην ασφάλεια των δημοτών του Δήμου Δέλτα, και ξαφνικά στο όνομα και την επίκληση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων να αδιαφορούν πλέον για τους ίδιους τους δημότες και να προσεγγίζουν την δημιουργία Hotspot ελαφρά την καρδία.
Είμαι πεποισμένος πως η διοίκηση του Δήμου Δέλτα δεν θα προέβαινε σε τόσο σθεναρή αντίσταση αν οι δημότες δεν είχαν παρέμβει.
Γνωρίζω πως η κυβέρνηση έχει τον τρόπο να εξοικονομήσει κονδύλια για την δημιουργία Hotspots και την επιβολή της γνώμης καθώς και την αποδοχή αυτής από τους Δήμους εν μέσω κονδυλίων που θα παρασχεθούν, και θα μπουν σε κάποιες τσέπες.
Και επανέρχομαι στο κυβερνητικό πλάνο αδιαφορίας.
Πως γίνεται Panos Kammenos να υπογράφεις αυθαίρετα την παραχώρηση στρατοπέδου για δημιουργία Hotspot δίχως να έχει γίνει πλήρης μελέτη;
Με ποιον τρόπο εγγυάσαι την ασφάλεια των δημοτών και των προσφύγων;
Με ποιον τρόπο εξοικονομούνται κονδύλια εκατομμυρίων €, όταν ο Δήμος Δέλτα επί σειράς ετών δεν έχει καταφέρει να αποκτήσει κονδύλια για έργα ζωτικής σημασίας για την αναβάθμιση της περιοχής;
Ποιος πρότεινε το συγκεκριμένο στρατόπεδο και με ποια διάταξη έγινε αποδεκτό το βούλευμα για να οριστεί η χρήση αυτού ως Relocation Camp;

Το υπουργείο του πολίτη και οι φορείς που είναι αρμόδιοι για την αστυνόμευση μίας τέτοια εγκατάστασης δεν ρωτήθηκαν ή δεν κλήθηκαν να παραδώσουν μία μελέτη αστυνόμευσης και διασφάλισης του στρατοπέδου σε 1η φάση και των περιοχών πέριξ αυτού;
Ποια ήταν η απάντηση τους; Πως είναι εφικτό να αποδέχτηκαν την περιφρούρηση έως και 4000 προσφύγων και την διασφάλιση των περίπου 45000 δημοτών;
Με ποιο τροποποιητικό νόμο και με ποια διαταγή της ΕΛ.ΑΣ και πιθανότατα του Ε.Σ. θα μετακινηθούν τόσες δυνάμεις περιφρούρησης όταν ήδη ανά την Ελλάδα πολλές περιοχές έχουν ελλειπή αστυνόμευση και υπάρχουν κρούσματα παρανομιών;

Alexis Tsipras γιατί δεν βγαίνετε να ενημερώσετε για την ευθύνη μας ως χώρα σύμφωνα με τις δεσμεύσεις που δώσατε για το θέμα της Συρίας, και να πείτε πως η Ελλάδα λειτουργεί ως σάκος του μποξ για την είσοδο των προσφύγων, και για τα οικονομικά οφέλη της χώρας, που μέχρι και σήμερα καταχράστηκε και ο τελευταίος πολιτικός;
Γιατί δεν ενημερώνετε πως υπάρχει τέτοια δυσλειτουργία στον τομέα της οργάνωσης και διαχείρισης των προσφύγων, διότι όλα τα Κοινοτικά κονδύλια της Ε.Ε. ανά τα έτη δεν επενδύθηκαν στη δημιουργία του μηχανισμού ελέγχου, διαχείρισης και προώθησης των προσφύγων βάσει των Ευρωπαϊκών οδηγιών;

Δήμος Παύλου Μελά για ποιον λόγο δεν έχετε κάνει ανοιχτό κάλεσμα των Δημοτών σας για να λάβουν γνώση για το τι συμβαίνει στον γειτονικό δήμο;
Για ποιον λόγο θεωρείτε πως είναι ένα θέμα που δεν επηρεάζει τον τρόπο ζωής μας;
Γιατί σε έναν δήμο όπου υπάρχουν αυξημένα κρούσματα εγκληματικότητας λόγω έλλειψης προσωπικού από το Α.Τ. Σταυρούπολης, δεν ασκήσατε βέτο στην απόφαση για τη χρήση του στρατοπέδου και δεν έχετε πορευτεί μαζί για ένα θέμα που προέκυψε από το καλοκαίρι του 2015 και ως φαίνεται, προσωπικό στην Αστυνομία υπάρχει μόνο για την λειτουργία των HotSpot αλλά όχι για τα Α.Τ. που προσπαθούν με νύχια και με δόντια να διαφυλάξουν τον νόμο και την τάξη;

Υπάρχουν κάποια νομικά πλαίσια τα οποία έχουν καταπατηθεί και δεν έχουν δοθεί οι απαραίτητες εξηγήσεις.

Τα στρατόπεδα πως έχουν περάσει στη δικαιοδοσία του Υπουργείου Εθνικής Αμύνης και δεν ανήκουν χωροταξιακά στους εκάστοτε Δήμους, από τη στιγμή παύσης λειτουργίας τους;
Οι οπλίτες του Ε.Σ. με ποια διαταγή του Γ.Ε.Σ. έχουν οριστεί ως εργολάβοι και τεχνικοί και τεχνίτες για την ανακατασκευή και προετοιμασία των HotSpot πρώην στρατοπέδων;
Ποιος ο ρόλος και ο λόγος ύπαρξης του Ε.Σ. και της διαδικασίας στράτευσης, όταν η χρήση του οπλίτη αφορά την προετοιμασία και διασφάλιση του εκάστοτε πρόσφυγα για μία καλύτερη ζωή ως φαίνεται και όχι η διαφύλαξη των συνόρων και των χερσαίων εδαφών της χώρας;



Τα περισσότερα ερωτήματα παραπάνω δεν είναι ρητορικά και χρίζουν άμεσης απάντησης και τοποθέτησης.

Πάμε επί της επίκλησης στο συναίσθημα και τον όρο "ανθρώπινα δικαιώματα".


Δέχομαι πως κάθε άνθρωπος διαθέτει το ένστικτο της επιβίωσης.
Δέχομαι πως για να τα καταφέρει θα διανύσει θάλασσες και βουνά.
Δέχομαι πως θα παρατήσει πίσω του τα πάντα για ένα καλύτερο αύριο.
Δέχομαι πως η απόδοση βοήθειας είναι αυτό που χαρακτηρίζει τον άνθρωπο.
Δέχομαι πως θα δαπανηθούν χρήματα και κονδύλια για την επίτευξη των παραπάνω.

ΑΛΛΑ

Δεν δέχομαι τα ανθρώπινα δικαιώματα των δημοτών οφείλουν να καταπατηθούν υπέρ των προσφύγων.
Δεν δέχομαι πως Δήμοι, κοινότητες, νησιά και πόλεις που ήταν στο έλεος του χρόνου και των άπραγων κυβερνήσεων και δημοτικών δυνάμεων ξαφνικά είναι έτοιμα όλα για την υποδοχή προσφύγων και ενώ δεν έχουν διασφαλιστεί ακόμη οι ίδιοι οι δημότες σε βασικά θέματα όπως ασφάλεια, μετακίνηση, υγεία.
Δεν δέχομαι πως η ασφάλεια αποτελεί κύριο μέλημα ελέω προσφυγικού, αλλά σε αντίθετη περίπτωση υπάρχει ο διαχωρισμός σε πολίτες 2ης και 3ης κατηγορίας αναλόγως της περιοχής διαμονής τους.

Η επίκληση στο συναίσθημα θα ήταν αποδεκτή, όταν αυτοί που λαμβάνουν τις αποφάσεις είχαν αποδείξει πως βρίσκονταν κοντά στον πολίτη και τον δημότη με το ίδιο σθένος όπως τώρα για τους πρόσφυγες.


Ένας κατεστραμμένος ή ανύπαρκτος μηχανισμός ελέγχου της προσφυγικής κίνησης.

Μόνο με την παραπάνω πρόταση, αρκεί να αποδείξουμε τι συμβαίνει και έχουμε τις ενστάσεις των πολιτών.

Όταν στην Ελλάδα μέχρι σήμερα έχουν επιβεβαιωθεί τουλάχιστον 800.000 είσοδοι προσφύγων, τότε αυτό το νούμερο τρομάζει.
Μιλάμε για μισή Θεσσαλονίκη.

Σε αυτό το νούμερο, υφίστανται άτομα με απώτερο σκοπό την τρομοκρατία. Άτομα που βρήκαν διέξοδο από τις χώρες που πραγματοποιούνται πολεμικές συρράξεις.
Και σε αυτό το νούμερο, έστω και 100 τρομοκράτες να υπάρχουν, αυτό αποτελεί καμπανάκι κινδύνου πρωτίστως για την Ελλάδα και κατ' επέκταση για την Ευρώπη.
Στο συνολικό αριθμό αν προσθέσουμε και άτομα με κάποιο βεβαρημένο ποινικό μητρώο (κλοπές, παρενόχληση κτλ), τότε υπάρχει ήδη μεγάλο πρόβλημα.

Οπότε επανέρχομαι αναφέροντας πως το κυβερνητικό επιτελείο μέχρι και σήμερα και σύμφωνα με πληροφορίες από κέντρα HotSpots, δεν αξιοποίησε τα κονδύλια για εγκατάσταση μηχανισμού ελέγχου άμεσα διασυνδεδεμένου με τις χώρες προέλευσης.

Δεν γνωρίζουμε ποιος είναι τι και αν αποτελεί άμεσο κίνδυνο.


Και καταλήγω στο εξής:

Έστω πως η απόφαση για την δημιουργία του Relocation Camp περνάει.
Έστω πως τελικά εγκαθίστανται έως και 4000 πρόσφυγες.
Έστω πως η αστυνόμευση με θυσίες από πλευράς αστυνομικών αποδώσει καρπούς.

ΑΝ... ΛΕΩ ΑΝ συμβεί έστω και το παραμικρό το οποίο θέτει σε αμφισβήτηση την ασφάλεια των πολιτών και αποδεικνύει κάποιο άσχημο πρόσωπο κάποιων προσφύγων.

Τότε τι; Θα καταφέρετε να ελέγξετε το μένος των πολιτών;
Θα καταφέρετε να μπείτε ανάμεσα στις 2 πλευρές;
Θα καταφέρεστε σε περίπτωση που γίνει κάποια κλοπή, βιασμός, επίθεση, να καταλαγιάσετε την οργή του πλήθους;

Γιατί τότε θα είσαστε υπόλογοι. Γιατί τότε οι δημοτικοί φορείς, οι κυβερνητικοί φορείς και πολλοί ακόμη θα έχετε ανοίξει τους ασκούς του Αιόλου.

Δώσατε την δέουσα σημασία στο στρατόπεδο ως κέντρο υποδοχής.

Τόσα χρόνια δεν αξιοποιήσατε το στρατόπεδο για τους δημότες σας.
Τόσα χρόνια δεν πήρατε καμία πρωτοβουλία για να αναπτύξετε ένα πιο φιλικό και ασφαλές περιβάλλον.
Τόσα χρόνια γυρίσατε την πλάτη για το θέμα που προκύπτει για τους Αθίγγανους της περιοχής που έχουν δημιουργήσει σχεδόν ένα δικό τους γκέτο και ανταγωνίζονται την περιοχή του Δενδροποτάμου.
Τόσα χρόνια αμελήσατε τις πραγματικές ανάγκες των πολιτών σας, αλλά δραστηριοποιηθήκατε μόλις είδατε να ξεσηκώνονται εναντίον σας.
Τόσα χρόνια οι αποφάσεις σας ενώπιον οργής εναλλάσσονταν με αντίτιμο κάποιους ψήφους.

Είναι καιρός για μία και μόνο απόφαση.

Όλοι οι Δήμοι της Θεσσαλονίκης να κινηθείτε υπέρ των πολιτών ΣΑΣ, είτε εναντίον τους.

Ο καθένας ας αποφασίσει.

Όσο για το αν είμαι ρατσιστής.

Είμαι αυτό που ορίζει η αντικειμενικότητα μου, όταν προασπίζονται τα δικαιώματα των άλλων, αποκλείοντας τα δικά μου εκτός.
Ως εκ τούτου, είμαι ρατσιστής 

Oh mon dieu

13 Νοεμβρίου λίγο μετά τις 22:00

Κατακλύστηκαν οι ειδησεογραφικές ιστοσελίδες, τα κοινωνικά μέσα δικτύωσης, τα ραδιόφωνα, τα κανάλια, από ενημερώσεις σχετικά με το πολλαπλό τρομοκρατικό χτύπημα στο Παρίσι.

3 γρήγορες σκέψεις με διαπέρασαν

1. Κακόμοιροι αθώοι πολίτες που θυσιάστηκαν στο βωμό της πολιτικής
2. Κακόμοιροι πρόσφυγες που θα φορτωθούν τις ειδεχθείς τρομοκρατικές πράξεις
3. Η Ευρώπη ξεκινά άτυπα τον Γ' Παγκόσμιο Πόλεμο ενάντια σε έναν εχθρό που τα καθεστώτα της δημιούργησαν

Στις ώρες που πέρασαν δεν σχολίασα, δεν πήρα μέρος σε καμία συζήτηση και δεν εξέφρασα καμία σκέψη.
Ήθελα πρώτα να αφουγκραστώ την νοοτροπία των Ελλήνων και κατόπιν των Ευρωπαίων.

Να πω, πως κανένα hashtag #prayforParis και καμία εικόνα μετατροπής με την Γαλλική σημαία στο προφίλ μας, δεν θα απαλύνει και ούτε θα βοηθήσει τον Γαλλικό λαό, και όσους πενθούν τον χαμό, αθώων πολιτών.
Βγείτε επιτέλους από τον φανταστικό ψηφιακό κόσμο και αφουγκραστείτε από κοντά τα όσα συμβαίνουν.

Πάμε τώρα να πιάσουμε ένα μεγάλο μέρος των Ελλήνων, που ήταν λες και περίμεναν στη γωνία να συμβεί κάτι τέτοιο για να εκτοξεύσουν ένα δριμύ κατηγορώ στο προσφυγικό θέμα.

Το αν υπάρχει μεγάλη ροή προσφύγων; Ναι υπάρχει.

Το αν ανάμεσα τους υπάρχουν άνθρωποι με απώτερο σκοπό την τρομοκρατία; Ναι υπάρχουν.

Το αν υπάρχει έλλειψη ελέγχου της ροής μεταναστών και ταυτοποίηση τους; Ναι υπάρχει.

Το αν υπάρχει λόγος ανησυχίας μετά και τα γεγονότα της Γαλλίας; Ναι υπάρχει.

Το αν υπάρχει λόγος να κλείσουμε τα σύνορα και να καταδικάσουμε σε θάνατο όσους φεύγουν από τον πόλεμο της Συρίας; ΦΥΣΙΚΑ ΚΑΙ ΟΧΙ.

Δεν πρέπει να υπάρξει διαπραγμάτευση επί του θέματος.

Η χτεσινή τρομοκρατική επίθεση στη Γαλλία, δεν οργανώθηκε από κανέναν μετανάστη των τελευταίων 6 μηνών.
Δεν οργανώθηκε από κανέναν πρόσφυγα που ακόμη δεν έχει καταλήξει στη χώρα προορισμού του.

Η χτεσινή τρομοκρατική επίθεση, πραγματοποιήθηκε από μέλη του Ισλαμικού κράτους, που το οργάνωναν ίσως και 2 χρόνια.
Το αν στο κύμα μεταναστών υπάρχουν άτομα του ISIS που θα ενωθούν με τα παρακλάδια που έχουν δημιουργηθεί ανά την Ευρώπη, αυτό δεν το αμφισβητούμε.

Τι μπορεί να γίνει;

Μα φυσικά ένας πιο σωστός έλεγχος. Αρκεί βέβαια να υπάρξει η θέληση, και όχι οι κατευθυνόμενες εντολές από άνωθεν, που ΔΕΝ επιθυμούν τον σωστό έλεγχο των μεταναστών, ώστε να μην αποκαλυφθούν ποιοι ανήκουν στον ISIS. Διότι με αυτόν τον τρόπο και με το να επιτρέπονται τρομοκρατικά χτυπήματα, το μόνο που θα επιτευχθεί θα είναι μία πολλαπλή επιδρομή όλων των χωρών που ανήκουν στο ΝΑΤΟ, ενάντια των χωρών που ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ αποτελούν βάση του ISIS. Και αυτός είναι και ο σκοπός τους.

Πολλοί διαδίδουν πως απειλήθηκε και η Ελλάδα από το Ισλαμικό Κράτος.
Δεν είδα πουθενά κάτι τέτοιο, αλλά ακόμη και να συμβεί, που είναι το περίεργο;
Κομμάτι της Ευρώπης δεν είμαστε;

Ο Γ' Παγκόσμιος Πόλεμος.
Λυπάμαι αλλά αν τεθεί σε ισχύ κάτι τέτοιο, δεν θα είναι πόλεμος εδαφικών κατακτήσεων σε πρώτη φάση, αλλά θρησκευτικής υπεροψίας.
Χιλιάδες χρόνια, οι θρησκείες ανά τον κόσμο, ξεκινούσαν πολέμους, βανδαλισμούς, δολοφονίες.

Τα πιστεύω έγιναν μέσο επιβολής, και σε όποιον αντιστάθηκε, ήταν ο δήμιος του.
Το Ισλαμικό κράτος, τυφλωμένο από τη θρησκεία του, δεν θα σταματήσει μέχρι να επιβάλλει τα πιστεύω του.
Δεν θεωρούμαστε καλύτεροι όμως.
Ο Χριστιανισμός ανά τα έτη υπήρξε ακριβώς το αντίθετο από τις διδαχές του. Υπήρξε το αδερφάκι του σημερινού Ισλαμικού Κράτους.

Μέχρι και σήμερα οι μεγαλύτερες σφαγές έγιναν στο όνομα κάποιας θρησκείας ή κάποιου Θεού.

Μια πληγή που κάποτε πρέπει να γιατρευτεί.

Η Γαλλία έκλεισε τα σύνορα της και επέβαλε στρατιωτικό νόμο.
Θα ακολουθήσει Αγγλία, Γερμανία και πιθανότατα και η Ιταλία.

Ο χρόνος μετρά αντίστροφα. Ή θα ενωθούν οι πολιτικοί και θα προσπαθήσουν να διαχωρίσουν το καλό από το κακό, ή μέχρι τον Μάιο του 2016 ο χάρτης των χωρών θα αρχίσει να αλλοιώνεται, και οι ισορροπίες θα αλλάξουν σε κάκιστο βαθμό.

Η τρομοκρατία χτύπησε την πόρτα της Ευρώπης, μπήκε μέσα και επιβλήθηκε δια της μεθόδου της τρομοκράτησης.
Αν η διαδικασία έχει χωριστεί σε φάσεις, αυτή πιστεύω ήταν η 1η φάση.
Η 2η φάση θα έχει ως αποτέλεσμα να χτυπηθούν πολλαπλά σημεία και αυτή τη φορά άνθρωποι σε καίριες θέσεις.

Αν το δούμε ως "παιχνίδι" στρατηγικής, αυτό που θα τρομάξει τον εχθρό, είναι να του δείξεις πως μπορείς να επιτεθείς σε σημεία που πονάς.

Ας ελπίσουμε πως δεν θα χάσουμε την ανθρωπιά μας, εν μέσω του φόβου που δημιουργείται.

Εργοδοσία εν Ελλάδι

Δεν ξέρω καν τον λόγο για τον οποίο ξεκίνησα να γράφω.

Απλά μου γεννήθηκε η επιθυμία να εξωτερικεύσω τα όσα σκέφτομαι και τα όσα με ενόχλησαν κατά την διάρκεια της ημέρας.

Χωρίς κανέναν ιδιαίτερο λόγο. Απλά για να αποκαταστήσω το δίκαιο μέσα μου και να παρασύρω και εσένα που διαβάζεις να αποδεχθείς την άσχημη πραγματικότητα και να προσπαθήσεις για το καλύτερο. Ίσως έτσι με βοηθήσεις και εσύ να γίνω καλύτερος.

Ας μην αναλωνόμαστε όμως ασκόπως σε μία υπερφλύαρη εισαγωγή.

Ποιο είναι το πρόβλημα μου;

Η εργοδοσία του έτους 2015 σε ένα κράτος, που ονομάζεται Ελλάδα.

Όντας κάτοικος Θεσσαλονίκης, ιδιοκτήτης 2 καταστημάτων με διαφορετική δραστηριότητα μεταξύ τους. Πρώην ιδιοκτήτης ξενοδοχειακής μονάδας. Υπεύθυνος προσωπικού σε 2 επιχειρήσεις. Και επί των πλείστων, υπάλληλος σε διάφορες επιχειρήσεις. Μου προκαλεί απίστευτη εντύπωση το εξής:

Οι εργοδότες που φέρονται με τον πιο ειδεχθή τρόπο στους υπαλλήλους τους, έχουν υπάρξει ποτέ υπάλληλοι; Έχουν αντιληφθεί το μέγεθος της ευθύνης τους απέναντι στους υπαλλήλους;

Τρίτη 27 Οκτωβρίου περί πρωινής ώρας κατευθύνομαι για κάποιες εξωτερικές εργασίες στο κέντρο της Θεσσαλονίκης.
Περνάω έξω από ένα κατάστημα εστίασης, και ακούω φωνές. Προφασιζόμενος πως μιλάω στο κινητό μου, στέκομαι σε μικρή απόσταση από το κατάστημα, και ρίχνω κλεφτές ματιές.
Το μαγαζί είχε έναν σεβαστό αριθμό πελατών.
Ο ιδιοκτήτης λοιπόν, θεώρησε φρόνιμο μπροστά στους πελάτες, να παρατηρήσει την υπάλληλο του με άκομψο τρόπο, καθότι φαίνεται να υπέπεσε στο ολέθριο σφάλμα του να μην εξυπηρετήσει πρώτα τα τραπέζια όπου κάθισαν οι πελάτες, αλλά να εξυπηρετήσει τους πελάτες που επιθυμούσαν Take-Away.
Άκουσα εκφράσεις όπως:
- Στραβωμάρα έχεις και δεν τους βλέπεις;
- Απορώ 2 μήνες εδώ τι σκατά έχεις μάθει
- Χέστηκα το τι έκρινες εσύ σωστό
- Εφόσον σε πληρώνω, θα κάνεις ο,τι σου λέω εγώ. Χτυπάω νταούλι και χορεύεις.

Πολιτισμός made in Greece.

5 πελάτες απλά σηκώθηκαν και έφυγαν. Οι υπόλοιποι έμειναν να εξυπηρετηθούν. Κάπου υπάρχει πρόβλημα.
Δεν ενισχύεις καμία επιχείρηση που δεν σέβεται εσένα ως πελάτη και κατά 2ον το ανθρώπινο δυναμικό του, που αποτελεί την βάση λειτουργίας της επιχείρησης.

Αυτή ήταν μία άτυπη εισαγωγή με προσδιορισμό του τι θα ακολουθήσει.

Είμαι 31 ετών. Πρώτο μου μέλημα όπου και αν εργάστηκα, ήταν η κατανόηση των αναγκών μίας επιχείρησης. Να προσπαθήσω να αποδώσω το 100% και να αφήσω την εργοδοσία ικανοποιημένη.
Το επόμενο βήμα μου, ήταν πάντα να προσπαθώ να είμαι "εντάξει" με τους συναδέλφους μου και να αναπτύξω έναν δεσμό εμπιστοσύνης.
Νομίζω όποιος καταφέρει αυτά τα 2, τότε θα έχει καταφέρει να βρει τη συνταγή της επιτυχίας, ώστε κάθε μέρα να πηγαίνει χαρούμενος για δουλειά, και όχι αγχωμένος για το τι τον περιμένει.

Ας περάσουμε όμως στη σκοπιά της εργοδοσίας.

Οι κανόνες είναι απλοί.

Στήνεις την επιχείρηση
Ενσωματώνεις τις υπηρεσίες σου
Δίνεις την εταιρική ταυτότητα
Καλείς δίπλα σου ανθρώπους ικανούς να στηρίξουν το εγχείρημα σου

Ως εδώ όλα καλά.

Ή μήπως όχι; Ξαφνικά η επιχείρηση σου, αναδεικνύεται σε έναν οργανισμό που αποτελείται από μία ομάδα ανθρώπων. Η επιχείρηση σου αποκτά τα βασικά της εργαλεία.

Ναι λοιπόν, είτε θέλεις να το δεχτείς ή όχι, η επιχείρηση σου, μόλις απέκτησε κάποιες βασικές απαιτήσεις.

Ακρογωνιαίος λίθος των απαιτήσεων; Η σωστή συμπεριφορά μεταξύ εργοδότη και υπαλλήλου. Η αμερόληπτη κατεύθυνση και διαχείριση του προσωπικού. Και οι σχέσεις που θα προσφέρουν και θα αναδείξουν μία θετική αύρα που θα μεταλαμπαδεύσει και στους επισκέπτες της επιχείρησης σας.

Αρκετά όμως με τις γενικευμένες αερολογίες.

Πάμε πιο στοχευμένα...

Εργοδότης

Η οντότητα που δημιουργεί τις θέσεις εργασίας, με σκοπό το κέρδος και την ανάδειξη του.

Θα μιλήσω για μένα προσωπικά.

Πάντα ήμουν της άποψης πως οφείλω στους τομείς που έχω οριστεί ως εργοδότης, οι γνώσεις μου να είναι σε επίπεδο τέτοιο που να μπορεί να τις μεταφέρει στον ίδιο βαθμό και στους υπαλλήλους του.
Πάντα ο εργοδότης οφείλει να θέτει εαυτόν στη θέση του υπαλλήλου για να κατανοήσει τις αρνητικές και θετικές επιπτώσεις μίας πράξης στην οποία θέλει να προβεί.
Ο εργοδότης οφείλει να σέβεται το προσωπικό του και να μην το βλέπει ως μία άμορφη μάζα έμψυχου υλικού που εκτελεί διαταγές υπό την απειλή απόλυσης ή διαπόμπευσης.
Η πάσα ειλικρίνεια απέναντι στο προσωπικό θα εκτιμηθεί, ακόμη και αν κάποιες αποφάσεις είναι οδυνηρές απέναντι στο προσωπικό.
Το επίπεδο παρατηρήσεων καθώς και ο τόνος, η χροιά, ο τόπος και το χρονικό σημείο που θα πραγματοποιηθούν ρυθμίζουν τις σχέσεις μεταξύ εργοδότη και υπαλλήλου.
Η απαξίωση ενός υπαλλήλου, πάντα πρέπει να ανήκει στα "ΜΗ" του χαρακτήρα σου.
Η εμψύχωση του προσωπικού καθώς και η δυναμική παρουσία σου δίπλα του, αναδεικνύει την υπεροχή σου ως άνθρωπο και θα σου αποδώσει εν βάθος καιρού τα απαιτούμενα, καθώς επίσης και τα θετικά σχόλια των υπαλλήλων σου.
Η οικονομική διαχείριση των υπαλλήλων οφείλει ΠΑΝΤΑ να στηρίζεται στην αξιοκρατία. Σαφώς και θα υπάρξουν προβλήματα, καθότι το κράτος απουσιάζει από οποιαδήποτε προσπάθεια ενίσχυσης που χρειάζεσαι, αλλά αυτό δεν θα πρέπει ποτέ να αποτελέσει δικαιολογία στα χείλη σου, καθότι εκεί να ξέρεις θα φανείς αδύναμος.


Έχοντας μόλις 1 μήνα που ξεκίνησα και πάλι να ασχολούμαι με το χώρο της εστίασης, και έχοντας δει το προσωπικό που απασχολώ, σε στιγμές πίεσης και έντασης, αυτό που κατανόησα είναι το εξής:

Το προσωπικό μου εργάστηκε πολύ πιο άνετα παρόλο που πιέστηκε σε αρκετές φάσεις, τη στιγμή που απουσίασε η έντονη πίεση μου από την πλευρά του εργοδότη.
Πάντα ο εργοδότης σε στιγμές πίεσης έχει 2 επιλογές.
- Να πιέσει περισσότερο αναμένοντας καλύτερα αποτελέσματα, κάτι το οποίο θα συμβεί 1 στις 19 φορές
- Να αποδεχθεί την πίεση του προσωπικού του, να την προσαρμόσει και να εξωτερικεύσει τις λύσεις προς το προσωπικό. Όταν σε έναν πιεσμένο υπάλληλο του δώσεις μία έτοιμη λύση ή ακόμη καλύτερα, του εξηγήσεις πως είσαι εκεί να λύσετε μαζί το πρόβλημα, ο υπάλληλος αυτός, απλά θα καταφέρει να προσαρμόσει και να μετατρέψει το άγχος σε ενέργεια που θα αποδώσει επάνω στους στόχους και υποχρεώσεις που έχει εκείνη την στιγμή.

Ο εργοδότης δεν οφείλει μόνο να πληρώνει το προσωπικό του.
Έχει πλήθος υποχρεώσεων και μερικές από αυτές είναι:

- Εκμάθηση και καθοδήγηση προσωπικού
- Δημιουργία ιδανικών συνθηκών για εργασία
- Να δημιουργήσει έναν αναπόσπαστο κρίκο μεταξύ του προσωπικού
- Να θέσει της βάσεις ώστε το προσωπικό να μην νιώσει πως απειλείται από εξωγενείς παράγοντες.

Η λίστα σαφώς και είναι μεγαλύτερη, αλλά αυτές οι 4 προτάσεις νομίζω υπερθεματίζουν την όποια αναγκαιότητα για την σωστή λειτουργία μίας επιχείρησης.

Σε ο,τι αφορά τις άκομψες συμπεριφορές ή ακόμη χειρότερα τις προσβλητικές συμπεριφορές.

Οποιοσδήποτε εργοδότης προσβάλλει τον υπάλληλο του, τότε αυτομάτως συμβαίνουν 2 πράγματα.

Είτε ο εργοδότης αυτός δεν έχει ιδέα της πλευράς του υπαλλήλου, ή ο εργοδότης αυτός θεωρεί τον εαυτό του κάτι σαν Θεό, λόγω των ηνίων που έχει στην επιχείρηση.

Μάντεψε κάτι φίλε μου. Δεν είσαι τίποτα.

Είσαι ένας ακόμη πιθανός επισκέπτης στις Δημόσιες υπηρεσίες για παύση δραστηριότητας της επιχείρησης, διότι τα νέα πλέον μαθαίνονται πολύ γρήγορα, και ο κόσμος έχει κρίση. Και όταν θα σε κρίνει, θα το έχεις χάσει το παιχνίδι.

Δεν νοούμαι να προσβάλλω το προσωπικό μου, πόσο δε να αμφισβητήσω την υπόσταση του ως άνθρωπο.
Οποιοδήποτε θέμα απασχολήσει τον εργοδότη που έχει να κάνει με την αμφισβήτηση του υπαλλήλου του, οφείλει να γίνει σε πολιτισμένο επίπεδο και εν απουσία τρίτων προσώπων.

Ο υπάλληλος πρέπει να αισθάνεται εν ενεργεία στέλεχος της εκάστοτε επιχείρησης.
Οι ιδέες του. Οι προτροπές του. Οι αντιρρήσεις του. Οι προθέσεις του. Οφείλουν να εισακουστούν και να μην παρακαμφθούν σε καμία των περιπτώσεων.

Ο υπάλληλος είναι για σένα φίλε μου εργοδότη ένα σενάριο μάρκετινγκ. Είναι στη διακριτική σου ευχέρεια ο τρόπος που θα τον διαχειριστείς.

Να θυμάστε πάντα το εξής.

Το πιο πετυχημένο μάρκετινγκ δεν είναι αυτό που υπάρχει κατασπατάληση πόρων.
Το πιο πετυχημένο μάρκετινγκ είναι αυτό που ο κόσμος θα σε διαφημίσει, δίχως να τον υποβάλλεις καν στη διαδικασία να ρωτήσει για σένα. Απλά θα ενδιαφερθεί και θα μάθει.


Καλό βράδυ αγαπητέ μου αναγνώστη...

Και θυμήσου ΠΑΝΤΑ...

Δεν υπάρχει επιτυχημένος εργοδότης δίχως να έχει προϋπάρξει ως πετυχημένος υπάλληλος.
Δεν υπάρχει επιτυχημένος ιατρός, δίχως να έχει προϋπάρξει φοιτητής της ιατρικής.